Jak poruszać się po kraju

Trzy koła, otwarta kabina i silnik, który słychać z trzech ulic. Nie ma taksometru — cenę ustala się przed wsiadaniem, a kierowca zaczyna od ceny dla turysty.

Przejazd tuk-tukiem nocą po Bangkoku albo o świcie po Chiang Mai jest atrakcją samą w sobie. W dzień, w korku i w upale lepszy jest Grab.

Motocyklowa taksówka w pomarańczowej kamizelce, stojąca na rogach ulic i przy wyjściach z BTS. W korku jest najszybszym transportem w mieście.

Kask dostajesz od kierowcy i trzeba go wziąć. Cena jest zryczałtowana dla trasy, ale zawsze warto potwierdzić ją przed startem.

Pickup z dwiema ławkami z tyłu. Na północy jeździ po stałej trasie i płaci się przy wysiadaniu; w Isanie i na wschodzie częściej wynajmuje się cały pojazd.

Jeśli nie wiesz, czy samochód jedzie w twoją stronę, pokaż kierowcy adres w telefonie — kiwnięcie głową wystarcza, ale przy wynajmie całego auta cena jest inna.

Pomarańczowa i zielona flaga to tanie, szybkie połączenie północy i południa miasta. Prom przez rzekę kosztuje 4–5 THB i płynie minutę.

Kanałowa łódź Khlong Saen Saep (10–20 THB) jest najszybszym sposobem dotarcia do Pratunam, ale przy niskim stanie wody wsiada się i wysiada z wyskoku.

Prywatna łódź z kierowcą, którą wynajmuje się na kanale albo na wyspie. Na Ko Phi Phi kurs do Maya Bay: 400–800 THB od osoby, jeśli zbiera się grupa.

Cenę zawsze ustala się za całą łódź, nie za osobę, i płaci po powrocie. Kamizelki muszą być na pokładzie — bez nich nie wypływać.

Na północy i na wyspach to podstawowy środek transportu. Prawo jazdy kategorii A i kask są obowiązkowe, podobnie jak międzynarodowe prawo jazdy.

Kontrolę policji na wjeździe do Pai i na wyspach trzeba traktować poważnie: mandat 500–1 000 THB, a bez ubezpieczenia wypadek oznacza rachunek w tysiącach dolarów.